Sende korkuyorsun Şiiri - Ertuğrul Bey

Ilk seslenişimiz ağlayarak olmuştu degilmi
Sonra kolayca emeklemelerimiz
Binbir zorkuklarla yürüme gayretlerimiz
Yanımızdan Hiç eksik olmazdı sevdiklerimiz
Sonrasi dudaklarımızdan dökülen ilk sözcüklerimiz
Akabinde ilk ayrılik ilk acı okul günlerimiz
Günbe gün öğrendigimiz sevmelerimiz
ilk tanıştıgimiz papatya çicegimiz
Pencere önlerinde mis gibi kokan Güllerimiz
Ellerimizde kalpler çizdiğimiz yırtık defterlerimiz
Yollara dökülmezmiydi ardımızda kalan gençliğimiz
O ilk asklar ilk dillere destan sevmelerimiz
Yureğimizi kar kıyamette ısıtan sevilmelerimiz
Sevmek ve sevilmek üzerine kuruluydu sanki kaderimiz
Sevmeyince sevilmeyince son bulacakmış gibi nefesimiz
Heybemizde anı olarak kalan yitirdiklerimiz
Gözyası ile geride bıraktığımız keşkelerimiz
Çok sevmek acıtır demiştik değimi en cok unuttuğmuz ilkemiz
Hakkiyla sevmemeyi konduramazdık kendimize
Sanki ihanet ediyormuşcasına gelirdi sevenlerimize
Mertçe delice sevmekti en büyük emelimiz
Birgün Kaybececeğimizi bile bile direnişlerimiz
SENKI ANASININ NAZLI KUZUSU
İLK GÖZ AĞRİSI GÖNÜL SIZISI
BİLİYORUM SENDE SÖZLERIMDEN NASİBİNİ ALIYORSUN
FARKINDAYIM SENDE SEVMEKTEN SEVİLMEKTEN KORKUYORSUN
SON SESLENİŞIMİZDE AĞLARARAK OLACAK BİLİYORSUN
SAKLAMA HİSLERİNİ SAKLAMA SENDE KORKUYORSUN SENDE KORKUYORSUN