Süzüldü akşam,
teninde dinlendi sessizlik.
Rüzgâr dolandı saçlarına,
adını savurdu yavaşça.
Çaldı uzaklardan bir türkü,
yankılandı dağlara,
ürkekçe kondu hatıralara,
dokundu yorgun yüreklere.
Gülümsedin rüyamda
aydınlandı gecem,
seğirdi içimde eski bir sevinç,
saklandım kirpiklerinin arasına.
Yürüdüm sana,
susarak anlattım her şeyi,
konuştun gözlerinle
ve sustum bir ömür boyu.
Bekledim baharı,
çiçeklendim özleminle.
Tutundum ismine,
tekrar yaprak döktüm anılarla.
Şimdi bir şarkıda yaşıyorsun,
dinliyorum her gece,
ve her notada yeniden
seviyorum seni.
Zaman eskitti yolları
ama sana çıkan izi değil.
Her adımda biraz eksildim,
biraz daha sana benzedim.
Sessizlik öğrendi adını benden,
geceler sakladı nefesini.
Sende kalan bu şarkı var ya,
ben sustukça çoğaldı içimde.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 7.2.2026 12:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!