Sende hatırlayacaksın Şiiri - Dağlar Özügüç

Bu gece yine yalnızım
Masanın üstünde yarısı dolu bir bardak
Ucu kırık bir kurşun kalem
Bir tomar müsvedde kâğıt
Hepsi de karalanmış

Bir cümleye başlıyorum
İçime sinmiyor, beğenmiyorum
Yazıyorum sonra siliyorum
Çok şey var içimde
Ama söyleyemiyorum

Saçlarında taze, serin bir rüzgâr
Esiyor benden yana çağlayarak
Ellerinde tuttuğun yıldızların ışığı
Dökülüyor yıldızlarım yerlere
Fısıltıyla ağlayarak

Dur hele, biraz bekle;
Umudunun beli bükülsün
Gözyaşların yanaklarından süzülsün
Sonra sevdiğin şarkının
Son nakaratı aklına geldiğinde
Beni sende hatırlayacaksın