(TÜLAY MENTEŞ)
Tükensin hasretlik, yalnızlık artık,
Ümitliydik ikimizde neden ayrıldık,
Lüzumsuz bir hiç için aşka darıldık,
Âşıktık ikimizde vurdu bize ayrılık,
Yaşamak zehir oldu hayatta artık.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta