Sende Gittin Şiiri - Damar Adam Serdar İnce

Bir umuttu seni sevmek..
Herşeyi unutmak;
sensiz bir hayatın hiç bir
anlamı olmadığına inanmaktı,
ama olmadı...
Bugün yüreğim olabildiğince sessiz.
Sende gittin,
sende terkettin herkes gibi..
Sanki kalbim durmuş gibi,
derin bir sessizlik var şimdi içimde..
Ve hiç sönmeyen sevda ateşim..
Öyle doluyumki bugün,
hiç kimseyi görmek,
hiç kimseyi duymak istemiyorum..
Çünkü yüreğim yanıyor,
dağılmıyor gönül dağımın dumanı..
Dağılmıyor..

Düşünmedim,
Rüzgarlı bir ankara sabahında
içimin bu denli yanacağını,
hiç düşünmedim..
Ağaçlar dans ediyor,
çatılar uçup gidecek sanki..
Ama gözlerinin olmadığı,
sesini duymadığım
her ortam, cehennem yeri...
Yani rüzgarda yetmiyor
içimi soğutmaya...
Oysa şimdi ellerimi tutsaydın,
mevsim kış olurdu odamda..
Üşürdüm; titrerdim bekli ama,
gözlerin yeterdi kalbimi ısıtmaya..
Hatta yüreğim yanardı kor gibi..
Duygular böyle bende..
Yokluğun cehennem, varlığın ateş..
Yani her iki ihtimalde bile,
yanıyorum ben, yanıyorum..

Hiç bir söz teselli etmiyor artık..
Hiç bir şarkı, dağıtmıyor efkarımı..
Yağmurlu akşamları, nefesin
nefesimde uyumayı özledim..
İçim daralıyor yine..
Kısa soluklu tebessümlerim,
yavaş yavaş terkediyor yüzümü..
Gözlerimde sensizliğin yağmuru..
Elimde sevdamın kalemi..
Düşünüyorum..
Neden böyle oldukki biz..
Oysaki benim
tek bir hayalim vardı, oda sendin..
Gözlerinde kaybolmak,
nefesinde boğulmak,
kollarında can vermek istedim..
Ama olmadı..
Sende gittin,
sende terkettin herkes gibi...

Bir umuttu seni sevmek..
Gözlerinden aşka tutunup,
ellerinden
uçuruma düşmek gibiydi..
Yani ölmekti sevmek,
ölüm gibiydi...
Ama olmadı..
Sende gittin,
sende terkettin herkes gibi..
Sende gittin,,
sende terkettin, sende...