Sende asktan da öte bir sey vardı,
Ve ben Adını koyamıyordum.
Öyle sessiz.öyle sakin geldin ki,
Bu gizemin korkutuyordu beni.
Ben ki laf ebesi,laf cambazı,
Seni tarif edemiyordum,seni çözemiyordum.
Dilim tutuldu adeta,Söyleyemiyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta