Sen Yoksan Şiiri - Fevzi Ögrenmis

SEN YOKKEN
Senin olmadığın her an
Ben böyleyim işte…
Ne tadım var,
Ne de huzurum.
Gülsem de eksik bir yanım,
Sussam da içimde sen varsın.
Sen yoksan geceler uzun,
Sabahlar sensiz doğuyor.
Saatler geçmek bilmiyor,
Her dakika seni soruyor.
Ben ise sessizce
Özleminle yanıyorum.
Bir kahve koyuyorum önüme,
Tadı bile değişiyor sensiz.
Bir şarkı açıyorum,
Her nota seni anlatıyor.
Nereye baksam bir izin,
Nereye dönsem bir hayalin…
Bazen diyorum ki kendime,
“Unut artık, bırak peşini…”
Ama kalbime söz geçmiyor.
Çünkü kalp bir kere severse
Akıl ne söylerse söylesin,
Sevdiğinden vazgeçmiyor.
Sen benim huzurumsun,
İçimde dinmeyen en güzel duygusun.
Varlığın bir bahar gibi,
Yokluğun uzun bir kış…
Ben seni sevmenin
Hem mutluluğunu hem de hasretini taşıyorum.
Bil ki sevgilim,
Senin olmadığın her an
Bir yanım hep yarım kalıyor.
Ne tadım var, ne huzurum…
Çünkü ben seni
Sadece yanımda değil,