Sen yokken yanımda
Boşluğu ve hiçliği tattım ben
Yaşadıklarıma hiçbir zaman
Bir başlık koyamadım ama
Söyleyecek son bir sözüm olmalıydı
Çünkü haykıracak bir nefretim vardı
Ama olmadı, korkak ve ürkektim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel şiir.
'Söylemem gereken kelimelerim vardı benim
Sadece gitme diyebilirdim'. İşte herşey bu cümlede gizli.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta