Sen yokken gözlerim gülmeyi öğrendi ilk defa, ağlarken
Rakı içip kurallarına küfrettim feleğin sarhoşken
Ve düşündükçe yalnızlığı,
Duvarlarında oturdum, oynayan çocukları oldum,
Aşkları eskiten o asırlık hüznün tonunda parkların,
Tophanesinde İstanbul'un Gülhane'sinde...
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




özkancığım canım benim. bu şiirine bayıldım. müthiş. yola devam.akın abin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta