Sen yokken gittim korkularımın üzerine
Sen yokken cesaretimi topladım
Dağlara taşlara seni özledi mi yazdım
Sen yokken çok yangın çıktı yüreğimden
Küllerini bile savurmadım.
Sen yokken kucaklarken gurbeti hep sustum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ömrümüzün kasırga koyaklarında mevsimlerin değişimini izlerken, yüreğimizdeki korkulu pazarlarda canımıza can veren özlemli düşünüşlerle büyürüz. Her ırmak, kendi yatağını koruyan bir sır yoludur, aktıkça denizlere sevdasını taşıyan bir sarılışın bükük boynudur.
Kutladım
Gönül diliniz hiç susmasın,bu güzel dizeleri beğeni ile okudum,yüreğinize sağlık.Tam puan.Saygı ve sevgilerimle.
oo çok da güzel olmuş
başarılı çalışmanızdan dolayı
kutlamamak elde değil
bize bu değerli sunumu
okuma fırsatı verdiğin için
sana çok teşekkür ederim
değerli kalem
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta