yalnızlığın en zengini1957
Neleri kaçırıyoruz gözden
renkleri
siyahı beyazı mavi
gün gibi
akşamı sabahı
hayat mevsim olmuş
gören yok
baharı yazı güzü
kış ı geç zaten son
sonları da hiç sevmedim
erkan le geç gibi
senle ben
bir baharın elleri
güzün yüreğinde hayat
gözlerinde renk
gününde şafak gibi
yollarda var
nereden gelir
nereye gider
sorduğum sana çıkan
yokuş gibi düz gibi
gelmiş le geçmişte var
yaşamış göçmüşte
kavuşup hal olan
kavuşmadan yok olan
neleri kaçırıyoruz
mutluluğu huzuru
gönül zenginliğini
beraber açlığı tokluğu
bir ömür sürüp de
insanlığı
neleri kaçırdık
saydıklarım bir yana
sen bir yana
benzettim kendimi
papatyadaki
sararmış yaprağa
Kayıt Tarihi : 7.11.2014 20:09:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!