Gözlerin / Gözlerim
O, tabiatın dilini severdi,
bir ağacın gölgesinde mevsimleri dinlerdi.
Ben mavinin her tonunda
gökyüzüne açılan bir deniz arardım.
Gözlerim...
O, yeşilin içinde kendini bulurken,
ben mavide kaybolmayı seçerdim.
İki ayrı rengin sessizliğinde
aynı manzarada kayboluyorduk.
Gözlerin...
Bir dalın gölgesi düşerdi mavime,
denizin tuzu karışırdı yeşiline.
Senin baktığın yerde ben,
benim gördüğüm yerde sen vardın;
renkler birbirine karışmadan bütünleşirdi.
Belki de gözler,
iki ayrı dünyanın birbirine bıraktığı izdir.
Sen doğayı gözlerinde saklarsın,
ben denizi gözlerimde.
Ve aynı ufukta buluşur bakışlarımız.
Serkan sebepsizceaşk
Serkan SebepsizceaşkKayıt Tarihi : 9.12.2019 07:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!