Sen...
Sen sefîtler sefîti, göğe serilmiş güneş,
Sen bahara yoldaşsın siyahtaki umutsun.
Sen melekler gibi hür, zindanıma bir kardeş!
Sen nazlanmış çocuksun, canı yanan huzursun.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




'Cennetten kaçıp sana gelmezsem ben alçağım!
Ayağına serpilmiş ziyânım ben, kanarım.
Cennetten kaçıp sana gelmezsem ben nâçarım,
Ben keder deryasıyım, buluta su yağarım. ' Harikulade, ustaca yazılmış mısralar... Çok beğendim... En hasından, tam puan... Tebrik ederim!
Bitme bilmeyen mısralar içinde yanan alev hasret olmuş, kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta