Sen ve Ben Şiiri - Şair Liberta25

sen;
bembeyaz karlar içinde üşüyen ve gülen güzel kız,
görüyormusun,
ayaz; bir çocuk edasıyla şarkısını söylüyor,
rüzgar;
gelin misali süslenen ağaçlarla dansını ediyor.
ama sen üşüyorsun ve gülüyorsun.
gülmek; bence böyle güzel olmalı,
hele dertler ve acılar sarmışsa her yanı,
gülmek,senin kadar güzel olmalı...

biliyormusun;
senin güldüğün gibi ben gülemem belkide,
çünkü;
mutluluğumu ve sevincimi,
hani şu köşe başındaki
hani şu mavi boyalı,
antikacı dükanınındaki tozlu raflarına bıraktım.
bilmem ama;
mutluluk bana hiç lazım olmadı.
söylermisin;
gülüşün gibi gülemesemde,
sevincim ve mutluluğum olmasada,
ay ışıksız,
karanlık bir gecenin karanlığı kadar karamsar olsamda,
yine severmiydin beni,
yine tutarmıydın ellerimi...

mutluluğu tozlu raflarda bırakan çocuk,
yani ben,
karaya vuran derbeder bir gemi gibiydim.
hiç yolcusu yokmuş gibi mahsun ve sessiz...
ama bende senin üşüdüğün gibi üşüyordum sadece.
sen;
ey bembeyaz karlar içinde üşüyen ve gülen kız!
ılık bir rüzgar gibi estin kalbime.
ve sen geldin.
söylermisin şimdi;
olurmusun sende bu derbeder geminin bir yolcusu...

sen yinede,
hep mutlu kal yarınlarda,
ve hep gülücük dağıt sevenlerine,
ben olmasamda...