Sen ve Ben Şiiri - Fuat Ç

İki kırmızı gül vardı yanyana
Biri SEN, diğeri de BEN
Taptaze yeni filizlenmiş iki kırmızı gül.
Havaları vardı, güneşleri vardı
Ama suları yoktu.
Suları olmasa ne çıkar,
Sevgileri vardı ya....
Sevgilerinden alıyorlardı,
Zorluklara karşı güçlerini.
Neşe içinde yanyana geçiriyorlardı,
Hayatın ilk günlerini..
Hayalleri vardı sımsıcak,
Hayalleri vardı tozpembe...
Ta ki bir gün biri geldi
Kopardı SEN’i BEN’den
Hayallerde kaldı artık yaşamak.
BEN için hayatın anlamı kalmamıştı.
Büktü yapraklarını küstü hayata.
Gelenler geçenler artık su da veriyordu ona.
Ama sevgileri olmayınca neye yarar.
Bir gün evet yine bir gün
Sarı bir gül yeşeriverdi yanında.
Hayatın yeniden başlangıcımıydı,bu BEN için.
Soruyordu geçen yıllara.
O’nu da sevdi BEN.
Ama SEN’in kadar değil.
Hani bir hasta herkesten ümit bekler ya...
O hesap sarılmıştı BEN O’na.
Ama unutamıyordu BEN SEN’i.
Aylar geçti, yıllar geçti
Yine unutamadı BEN
İçinde buruk bir hüzünle
SEN’i....