Sen Ve Aşk Şiiri - Mücahit Yılmaz 2

Akıp geçiyor su misali zaman
Aşkın yaksa da kül etse de beni.
Ne kadar tutmak istesem tutamam
Değişmem, cihana o gözlerini.

Herkes unutur acı,neşe,keder.
Acun bir rüyaysa görmeye değer
Ben unutamam çehreni ölsem de
Söyle,sensiz bir yaşam neye değer...

Anlatması imkansız,bakma bana
Bana neyin var diye sorma sakın
Söyleyemem derdimi asla sana
Yok kimse bu kadar sen gibi yakın...

Bir gün görürsen yüreğimi anla
Söyleyemediğim ne varsa orda
Acısa da yüreğim dolan kanla
Bir dokunsan yeter, ilacı orda

Razıyım senden gelen her ne varsa
Yeter ki bir gün bile beni anla
Açtım yüreğimi ben çoktan sana
Bir gün gel yeter o cennet kokunla

Sen daha önce tatmadığım bir haz
Gülmen yeter güllerin solmasına
Eşsiz bir güzelliksin,zarif bir naz.
Bakman yeter dünyamın durmasına.

Üşürüm sen yokken,aldırmam
Titriyorum oysa resmine bakıp
Eğer beni bir gün olur anlarsan
Çık da gel yanıma bir kibrit yakıp.