Sen Sürgündeyken
sürgüne gönderdim seni kalbimden
asaletin yeter bana sen sürgündeyken
prangalarla kapattım yüreğimi sevdalara
volkan dağı gibiydim patlamaya hazır
gözlerim hasreti gecelere
uykularım ıraktı sabahlarım yakın
sen sürgündeyken
anlam taşımıyordu
mantığım almıyordu
içim içimi kemiriyordu
kırbaçlıyordu m kalbimi
SEN SÜRGÜNDEYKEN (by temha)
Kayıt Tarihi : 25.12.2012 20:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!