Ay parlaklığını Efendim’den aldı
Güneş O’nun yanında sönük kaldı
Herkes “Gül Yüzlü’nün” seyrine daldı
Gözlere ziya “Sen’sin Efendim”.
Kalbimi Sen’in sevginle doldurdum
Sen’in dışındaki güllerin hepsini soldurdum
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta