Sen Sandım Şiiri - Hasan Savaş 2

SEN SANDIM

Ay doğmuştu, Sivas’ın dağlarına
Sen sandım
Gül saçılmış yollarına
Sen sandım
Alsam gitsem başımı diyar diyar
Gittiğim diyarları
Sen sandım

Döndümde baktım
Emmim kızı
Tütmüyor bacalar
Perdeler örtük
Dökmüş yaprağını Erik ağacı
Saçları yere değen salkım söğütü
Sen sandım

Hacal obasından bir yel esti
Sen sandım
Al kanatlı turnalar süzüldü geçti
Sen sandım
Bir garip ozanım yitikdi sazım
İnleyen telleri
Sen sandım

Ayrılığı yazan divit kırıldı elimde
Yazamadığım sözcükleri
Sen sandım
Ateşler yanardı gönül bahçemde
Titreyen Alevi
Sen sandım
Bir yiğit ağlıyor Şarkışla‘nın düzünde
Al mendille geleni
Sen sandım

Hiç gayil olmadım
Kaderime yazıma
Güvenmezdim seni iki gözüme
Uydun gittin bir muhannet sözüne
Küstüm sana
Küstüm hayata
Lütfu kerem canciğer dostlarımı
Muhannet sandım.