Ağlamak güzelmiş,seninle öğrendim.
Yağmurun denizle buluştuğu yerde, sokak lambalarının altında
Şen şakrak gecelerde,dost sohbetlerinde
Ellerinde can veren bir kar tanesinin çığlıklarında öğrendim...
Cam kenarında gözlerin uzaklara dalarken
Aynalarda, geçen her gününe kahrederken öğrendim.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta