Sen Sadece Sebeptin Şiiri - Tahir Azman

Bir duygu sevgiye açtı onlarca yıl önce.
Ne bir arayıştı,
Ne de bir bekleyiş.
Ümidin şarkısını çok dinlemekti.
Ne avuntuydu,
Ne de özlem.
Bu, ruhumun eksik ya da kopuk tarafıydı.
Özden gelen bir yoksunluk,
Karanlık tarafımın eksik ışığı,
Suskunluğumun eksik fısıltısı,
Islak pınarlarımın dudaklarıma kadar gelen tadı.
Ruhuma sahip olan duygu,
Beni ben yapan his.
Sen sadece sebep,
Sen sadece soğuk kahvem,
Art arda yanan sigaram,
Binlerce kez kâğıda yazdığım
“Seni seviyorum”sun.
Oysa ben seni değil,
Seninle kendimde bulduğum
O eksik yanımı seviyordum.
Sen sadece sebeptin.