Ben seni kalbime ömür diye yazmıştım,
Meğer sen bir gün silinip gidecekmişsin.
Ben sana hayatımı vermiştim,
Sen beni yaşamaktan vazgeçirmişsin.
Hasretin acısını nasıl tatmadın?
Anıları zihninden nasıl attın?
Yüreğin nasıl, nasıl sızlamadı?
Söyle be vicdansız, sen nasıl gittin?
Ben her gün ölürken sen nasıl güldün?
Sen nasıl güldün, sen nasıl güldün?
Geceler şahidim, gözlerim yaşlı,
Adını sayıklar bu gönlüm hâlâ.
Bir resmin elimde, bin parça yürek,
Sen gittin gideli gülmedim daha.
Hasretin acısını nasıl tatmadın?
Anıları zihninden nasıl attın?
Yüreğin nasıl, nasıl sızlamadı?
Söyle be vicdansız, sen nasıl gittin?
Ben her gün ölürken sen nasıl güldün?
Sen nasıl güldün, sen nasıl güldün?
Şairül İslam Yunus Kokan
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 10:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!