Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Samimi sevginin tanımlaması gibi olmuş ve çok duygulu bir şiir olmuş, Üstad'ım, yüreğiniz var, kaleminiz kavi olsun... Tam puanla kutluyorum...Güneri Yıldız
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta