Sen gittin öksüz kaldı sokaklar
Keklik gibi sekidiğin kaldırımlar
Yokluğuna dayanamayıp
Benim gibi yıkıldılar
Sen ışıktın her yeri aydınlatan
Gidişinle karanlığa gömüldü dünyam
Nasıl da ışıksız kaldım anlatamam
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta