Sen Giderken Şiiri - Cengiz Seyrek

Sen giderken
Öylece baka kaldım ardından
Gözlerimden iki damla yaş süzüldü sadece
Bir cigara yaktım ellerim titreyerek
Ta ki gözden kaybolana kadar izledim gidişini
Gece karanlık hemde zifiri karanlıktı
Sadece ay ışıgı aydınlatıyordu sokağı
Ayak seslerini duyuyordum tak tuk
Önce bedenin sonra ayak seslerin kayboldu
Kaçıncı sigara yakışım hatırlamıyorum
Dalları kırılmış ağaç gibi sallanıyordum
Sokak zifiri karanlık sessiz sensiz
Dizlerimin üstüne yığıldım kaldım öylece
Bir çocuk misali hıçkırarak ağlıyorum
Yüreğim yangılarda, dayanamıyorum
Zorda olsa kalkabildim gözüm yolda
Acaba geri döner misin umuduyla
Arkama bakarak yürüyorum
Bir elektrik direğinde çarpınca durdum
Sabahın ilk ışıklarına kadar öylece kalakaldım
Gün ağaramaya başlamıştı ne gelen ne giden
Delirmiş gibi o sokak senin bu sokak benim dolaştım
Biraz rakı biraz bira ne bulursam içtim
Sevdiğimiz türküleri dinledim saatlerce
Saat sekizde eve zor girebildim
bütün ışıkları yaktım odaların
tek tek kokunun sindiği her yeri kokladım
Biliyor musun
bu gece yastığına sen diye sarıldım
öptüm kokunu içime çektim.
Öylece uykuya dalmışım
Sabah kaçta uyandım hatırlamıyorum
Sana sarılmak için döndüm ama yoktun
Sen gidince zamanı bile unuttum
Yaktım bir cigara daha
kızardın bana burda içme diye
Gidişinin ardından daha gün olmadan
kaybettim kendim.
Nasıl dayanırım sensizliğe
Geri döner misin bir gün bilmiyorum
Ama...
Öylece baka kaldığım yerde
Seni bekliyor olacağım...