Kalbimde bir oda içinde yalnızlık. Boyasız, sessiz, solgun bir oda. Yalnızlıktan rutubet tutmuş. Boyasız, sessiz öyle bir oda ki içinde ki yalnızlık büyüdükçe küçülen. Havasız, soluksuz bütün camlar kapalı. Sen, sen geldin. Camları açtın ilk önce birer birer ardından havayı tattım, soluk aldım. Adım adım girdin içeri. Öyle benimsedin ki bu odayı, kendi güzelliğinle boyadın. Bütün duvarlarına birer birer sevgini astın. Sen, sen geldin. Yalnızlığıma arkadaşlık ettin, ruhuma yoldaşlık. Sen, sen geldin...
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta