Sen Ey İnsan Şiiri - Mihrimah Sultan

Ailenin kıymetini bildin mi hiç, Kırılmasın diye imtina ettin mi? Korktun mu üzülür diye, Vicdanın konuştu mu kendi sesiyle? Onun ne hissettiğini düşündün mü, Kendini onun yerine koydun mu? Hata yaptığında "tamam üzülme" dedin mi? "Sen yorulma ben yardım edeyim" dedin mi, "Yüzün asık ne sıktı tatlı canını" dedin mi? "Canım sıkıldı gel yürüyelim" dedin mi? Kayboldun mu eşinin gözlerinde? Çocuklarının başını okşayıp kokusunu içine çektin mi? Ev dağılmışken "ben de yardım edeyim" dedin mi? Kollarının arasına alıp sarıldın mı derdi geçsin diye? Yaşlanmış anneni bebekler gibi baktın mı, Sana bebekken bakan beşiğinde? Beli bükülmüş babana ayak oldun mu, göz oldun mu? Yeryüzüne bakıp tefekkür ettin mi, "Ne haldeyiz" diye sordun mu? Sonbaharda soldurup ilkbaharda dirilten Rabbine hayran oldun mu? Hasta yakınına bir tabak çorba verdin mi, Bir sokak hayvanının karnını doyurup yuva yaptın mı? Kısacası, insan gibi insan oldun mu bu dünyada?