Herşey kurudu sen "elveda" dediğin saat
Gökte güneş, ovada nehir, havada imbat
Herşey kurudu sen "elveda" dediğin saat
Damarda kan, dalda meyva, sinede hayat.
Bir tek bıraktığın çiçek, gönlümdeki afet
Taptaze, budur ayakta tutan acı hakikat.
Kayıt Tarihi : 21.02.2024 19:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Ayrılık acısı
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!