Sen doluyum Şiiri - Murat Ülkü

Yine kapladı her yanı o sinsi, derin sızı,
Tepeden tırnağa sen, ruhumda sen doluyum.
Gönlümde sönmek bilmez kadim o yangın közü,
Gırtlağıma kadar ah, feryatla sen doluyum.

Seni isterim canan, bu beden artık dar gelir,
Al bu canı senin et; ister as, ister öldür.
Sensiz geçen her anım inan ki bir kor gelir,
Zindanlarda parlayan o nurla sen doluyum.

Gözlerimde bir nehir, bendini yıktı taşar,
Seni benden koparmaya koca dünya mı değer?
Ruhum senin ismini her nefeste hep yaşar,
Damarımda bir ömür, gururla sen doluyum.

Ne yana dönsem hayalin, kaçış yok bu aşktan,
Söküp atsan da beni, yine sana dönerim.
Yıkıldı gönül sarayım, her şey başladı baştan,
Gece çöken o sessiz huzurla sen doluyum.

Gırtlağımda düğüm düğüm, ismin geçerken titrer,
Aldığım her solukta ben, bin kere sen doluyum.
Varlığınla bu hayat, her türlü derde yeter,
Gönül bahçemde biten o kusurla sen doluyum.

Seni istemek ey yar, değişmez tek kaderim,
İster lütfeyle bana, ister zulmünle kavur.
Senden gelen her çileye sonsuz eyvallah derim,
Rüzgârında savrulan tozlarla sen doluyum.

Hücrelerimde hapsolan eşsiz kokun kalmış,
Seni çeksem içime, bin sene sen doluyum.
Aklım, fikrim ve varlığım senin elinde kalmış,
Gözbebeğimde duran o figürle sen doluyum.

Al beni benden artık ki sende kendimi bulayım,
Seni isterim ey yar, vuslatla sen doluyum.
Dilersen senin bağında kuruyan dal olayım,
Her mevsimde açılan baharla sen doluyum.

Söz bitti, mecal bitti; gönül sende duruldu,
Senden gayrı ne varsa hepsinden boşalmışım.
Kaderim tam ortasından gelip de beni vurdu,
Her mısranın içinde vakarla sen doluyum.

Garip Murat büküldü bak senin aşkın önünde,
Al bu ömrü ey perim, mühürle sen doluyum.
Mahşerin o en büyük, en dehşetli gününde,
Huzur-u mahşerde bile seninle sen doluyum.