Sen de istanbul Şiiri - Ümmühan Darama

Sen benim tek sevdiğimsin istanbul
Ne dostlarım,ne dost bildiklerim,senin kadar vefalı
Sen benim tek aşkımsın şu cihanda
Bırakma beni herkes gibi sen de İSTANBUL

Boğazdaki manzaranı değişmem hiçbir şeye
Ne servete,ne sevgiliye,ne de bir avuç sevgiye
Her zaman yaşadım,yaşayacağım sen diye diye
Terketme beni herkes gibi sende İSTANBUL

Üsküdar'ın dünya da bütün sevgilerden üstün bana
Şöyle geçip sahile,Kız Kuleni izlemek haz verir bana
Ne kadar methiyeler düzsem de biliyorum azdır sana
Yıkma hayallerimi herkes gibi sen de İSTANBUL

Bir uçtan bir uca tepelerle kaplı her yerin
Çamlıca'dan bakınca içimi titretiyor azametin
İçimdeki küllenen yangını derinden de derin
Yakma yeniden herkes gibi sen de İSTANBUL

Ayasofya'nda tarih her gün yeniden yaşanır
Aynı kubbe altında medeniyetler çakışır
Bir çare söyle bana,şöyle asaletine yakışır
Susma sakın bana herkes gibi sen de İSTANBUL

Beyoğlu sokakların sanki mahşer yeri gibi
Buram buram hasret kokuyor camileri, kiliseleri, havraları
Herkesin gönlünde sen varsın ana gibi,yar gibi
Sinene sarmadan gitme herkes gibi sen de İSTANBUL

Eyüp Sultan gibi bir bekçin varken senin
Bu kudsiyete elimi değebilir sanki namerdin
Sen bu vatanınsın bu vatan da seni
Satma sakın herkes gibi sen de İSTANBUL

Adaların denize dizilmiş birer inci mercan
Görenin dili tutulur bakar hayran hayran
Derdimi dinleyipte bana bir avuç derman
Vermeden gitme herkes gibi sen de İSTANBUL

İki kıta yalnızca sende birleşir bu evrende
Avrupalı gece gündüz seni söyler dilinde
Bir sen kaldın artık bir sen elimde
Çekme elini sakın herkes gibi sen de İSTANBUL

Sevgindir kaynaştıran senin güzel insanlarını
Sen değiştirirsin alemde sen kimyalarını
Böyle sert bakıpta kaldırıp kaşlarını
Çatma bana herkes gibi sen de İSTANBUL

İnsanların bir baharısın sen bir kışısın
Yaradanın yurt olarak kainattaki en güzel nakışısın
Damarlarıma doğru yol alan incecik bir sızısın
Akmadan gitme herkes gibi sen de İSTANBUL

Tarih kadar eskisin sen,tarihin ilk sabahı
Ne medeniyetleri barındırdın,ne ustaları,ne çırakları
Eline verdiğim o amansız,dermansız silahı
Sıkmadan gitme herkes gibi sen de İSTANBUL