Sen de görseydin bendeki seni

Sen de görseydin bendeki seni,
Aynaya değil, kalbime bakardın.
Sen de duysaydın içimdeki sesini,
Bir ismin nasıl zikir olur, anlardın.
Bilseydin gözlerimin sana
Kör bir derviş gibi secde edişini…
Toprağın susuzluğu neyse,
Benim sensizliğim de o;
Çatlayan bir dua gibi içimde.
Ve bil ki sevgili,
Ben seni yalnız sevmiyorum —
Seni, beni Yaradan’a giden
En ince yol gibi seviyorum.
Bir gün anlarsan,
Aşkın sadece kalpte değil,
Ruhun alnına yazılmış bir kader olduğunu,
İşte o gün
Sen de görürsün bendeki seni.