Sen de Bir gün Şiiri - Metin Mungan

Dökülecek kelimeler dilinin ucundan
Söyleyemediklerini söyleyeceksin
Sen de bir gün,
Taş kalplere haykırıp
Sebepsiz biten aşklara ağlayacaksın

Konuşacak kimsecikler kalmayınca
Yalnızlık neymiş sen de öğreneceksin
Tozpembe kâğıtlara aldanıp
Düşüncelerini yazacaksın
Ne yazıp çizeceksin
Aslında sen de bilmiyorsun
Süzülecek gözlerinden
Hiç beklemediğin bir damla
Kanayacak aşkının ilk göz ağrısı
Sözlerinle beraber dökülecek
Yalan şimdi gözyaşların sahte acımsı hallerin

Sen de bir gün,
Elinde kâğıt ve kalem
Duygularını yazacaksın…

Acımadan yaralıyorsun içimi
Şimdi daha bir parçalıyor sözlerin
Yenemiyorum ben
Sensizliğin girdabını
Boşa yormuşum sevdamı
Kaldıramıyorum ben
Şimdi ki aşk cellâtlarını

Elime nasıl ulaştığını anlamadığım
Okurken kulaklarımı hissetmeyişim
Bu son mektup yüzünden mi olacaktı?
Soruyorum Sen de mi?

Bana ilk mektubunda
Evet demiş, seninle sonsuza kadar beraberiz
Sözünü vermiştin...
Yazarken nasıl yazdın bilmiyorum ama
Düşünmeden sanki bir anda
Yazdığın belli oluyor
Satırlar ardında gizli kalan sözlerin
Beni yaralıyor…

Son mektubunun yazıları
İlki gibi düzgün değil!
Değer vermiyorsun sanki cümlelere
Birkaçı değil hepsi manasız ve yersiz.
Düşünmedin mi okurken ne hissedeceğim
Hep aklıma geldi,
Bir gün seni de kaybedeceğim
Yapayalnız bir başıma kalacağım
Zamanlardan sıyrılıp
Yaşamımdan olacağım
Bir gün bunun olacağını
Hep ama hep hayal ettim...

Peki,
Yetmedi mi oynadığın gururumla
Sana az mı geldi yoksa
Sevgine şahit olan özlemlerim
Bir gece kadar sessiz,
Kokladığın güllerde rastlamadığın,
Dediğin bu can…
Yokluk içinde yücelttiğim sendin
Sana yetmedi mi bu sevgim

Pişmanlığın seni çoktan terk etmiş
Duyguların aşkın iksirine karışmış
Aşkım yanıyor kül olmak üzere
Gözlerini aç neler yaptığına bir bak
Beni sensiz ateşe atıyor sözlerin
Ne olur bir cevap ver susma öyle
Ne düşünüyorsan paylaş benimle
Nedensiz soruların cevaplarını
Bende arıyorum
Geceleri uyuyor mu sanıyorsun?
Geceleri bende ağlıyorum,
Bende yanıyorum hem de
İçimin hiç yanmadığı kadar
Sabahlarıma gözü yaşlı uyanıyorum…

Ayaklar altına düşüp
Ezilip büzülecekse duygularım
Halim yok kaldıramam artık!
Taşıyamam bu yükü omuzlarımda
Sevgim ayaklar altında ki yerinde
Sen mutlu olacaksın diye...

Yoo! ! !

Bu kadarı da fazla
Kirli eller dokunmasın aşkıma
Gururum daha fazla
Ezilmesin ayaklar altında...

Yanacak elbet kalbim sensiz ateşte
Yanacaksa yansın şimdiden
Geçen saniyeye düşmanla bakıyor gözlerim,
Bekleyemem ben yarını
Güneşim yok ki benim şafağımı süsleyen.

Gözyaşlarım,,,
Alevlerin düştüğü yerden
Bana el sallıyor
Tüm düşlerime elveda demek
Beni bir bilsen ne çok yıkıyor

Kolayca silmek mi sonsuz sevgimizi?
Nasıl sileceksin!
Kurşun kalemle mi yazdın?
Sen onu kalbine
Hangi silgi ile sileceksin...

Beni çoktan, aklına mıh gibi
Yazdığım yerden silmişsin fakat!
Sen de bir gün, düşeceksin bir çukura
Başın dik İnsanlara baktığında
Göremeyeceksin benim gibi seveni
Bulamayacaksın sana can vereni...