Sen beni anlamadın…
Ben içimde ölürken
Sen hâlâ “geçer” diyordun acılarıma.
Ben sana kalbimi açtım,
Sen kapıyı yüzüme kapattın.
Sevgi sandığım şey
Meğer yalnızlıkmış yanında…
Her susuşumda
Bir çığlık bıraktım arkamda,
Ama sen sadece
Kendi sesini duydun.
Ben seni seçerken herkesten,
Sen beni vazgeçilecekler listene yazdın.
Bir insan bu kadar mı
Fazlalık gibi sevilir…
Gözyaşlarım bile yoruldu
Adını anmaktan,
Kalbim kırılmaktan değil,
Anlaşılmamaktan öldü.
Senin için sustum,
Kendim için ağladım.
Bir ömürlük sevgiyi
Bir anlık ilgine verdim.
Şimdi aynaya bakıyorum
Ve kendime diyorum ki:
“Bu kadar sevilmeyene
Bu kadar sevmek haramdır.”
Sen beni anlamadın,
Ama ben seni çok iyi tanıdım…
En çok da bu
Yaktı içimi, kül etti kalbimi.
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 09:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!