Yine karanlık çöktü gönlüme
Rüyalarıma uğramıyorsun
Özlemin hasretin gözümde sel
Gel artık halimi bire sen gör
Gönül koyup bu aşığa çatma kaşını
Haram etme ekmeğini aşını
Yüreğim kan ağlıyo gözlerimde yaş
Üşüyorum yokluğun çok korkutuyor
Ben niye seni hep sensiz yaşıyorum
Artık yoksun
Karanlık bir gecenin kolarındayım
Nereye baksam karşımda buğulu gözlerin
Aşk ararken bulduğum biri değil
Hiç aklımda yokken sevdalandığımsın
Hayatımda yokken kendime seni tarif ettim
İmkansız dedim ama birden karşıma çıktın
Gözlerime baktığın an kalbimi sardı çoşkun sevgin
Bir kürt destanı olan Binevşa Narin de şöyle bir şiir yer alır
İnsan sevdiğine kavuştuktan sonra
Ekmeği olsun ayranı hiç olmasın
Yemeği sadece darı olsun
Yorganı mavi gök olsun
Yastığı sert taş olsun
İnsanların çoğu sevmekten korkuyor, kaybetmekten korktuğu için!
Düşünmekten korkuyor,sorumluluk getireceği için!
Konuşmaktan korkuyor,eleştirilmekten korktuğu için!
Bir bin kilit vurulsa kollarıma
Kelepçe dediğin,
Bir tek adliye koridorlarında,
Ne yazar
Prangalar vurulsa ayaklarıma,
Koparmaya kıyamadım
Yaprakların sayamadım
Koklamaya doyamadım
Sen ağlama gül Papatyam
Havan yoktur al güllerde
Haber verdin tüm fallarda
Ömrümün hep baharı
Kaç baharım kaldı bilmem
Hepsini al senin olsun.
Ömründe hazan olmasın.
Ver bana
Hepsi benim olsun
Umutla bağlanmak istedim
Hayata
Kaygan zeminde yön bulmak kolaymı
Sıcağın toprağı eritmesi gibi
Bana dokunuyor umutsuzluklar
Eritiyor yarınlarımı
Hani dosluklar vardıya
Arada aşk fısıltıları dolaştı
Olurmu olmazmı gönlüm savaştı
Derken gözlerim birden açıldı
Dilindeki inkar ap açık ortadaydı
Bana sus pus oldu gönlün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!