Sen sahneye çıkınca,
Herkes susar.
Gözleri konuşur,
Sözler susar.
Sen gülünce,
Yaz gelir.
Sen ağlayınca,
Herkesin içi yanar.
O bir aktris değil,
O bir hikaye.
Her bakışı bir film,
Her gülüşü bir sahne.
Sen yürürken,
Rüzgar bile durur.
Sen bakarken,
Kalpler durur.
Seni seven,
Bir kez sever.
Bir kez izleyen,
Bir daha unutamaz.
Sen bir çiçek,
Yazın ortasında açan.
Yazın bir gülsun
Kokusu kalbe dokunan.
Aslan Özçelik
Aslan ÖzçelikKayıt Tarihi : 22.11.2026 11:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!