Ben yaramı bir tek sana açmıştım
En çok sen kanattın canımı yaktın
Sarıp sarmalarsın diye kaçmıştım
Vurdun darbeni de öylece baktın
Gözyaşımla sildim geçen günleri
Kül edip fırlattım bunca yılları
Saramadım sensiz kalan kolları
Çekip de giderken öylece baktın
Yüreğim yaralı sevin her zaman
Gönlüme bıraktın bitmeyen hicran
Gözümde tütüyor kara bir duman
Ateşi içime sen de bıraktın
Saçlarımı yoldum kendi elimle
Derdime ağladım tatlı dilimle
Savruldum bir ömür esen yelimle
Gözümden yaş olup sel gibi aktın
Kaderin elinde oyuncak oldum
Aradım sevgini sarardım soldum
Sonunda ben beni gurbette buldum
Boynuma görünmez bir zincir taktın
Artık ne sesim var ne de bir sözüm
Kör oldu yoluna ağlayan gözüm
Kül oldu içimde sönmeyen közüm
Beni bu dertlerle yalnız bıraktın
15 07 2026
Ayla Kaya
Kayıt Tarihi : 31.10.2026 21:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!