Sevgisiz büyüdün, çok azap çektin
Bir gün ah diyerek inlemedin sen!
Kurtlar sofrasında her daim tektin
Ne ecel ne ölüm dinlemedin sen!
Yirmi bir yaşında dünyaya doydun
Koca bir adamdın, sanma ki toydun
Tavrını yiğitçe ortaya koydun
Kimseden korkarak gizlemedin sen!
Kötü bir maziyi hiçe sayarak
Ruhunu utançtan alıp, soyarak
Kendine verdiğin sözden cayarak
Vefasız olanı özlemedin sen!
Bin kere ağlayıp bir kez gülsen de
Kalbinden sevgiyi, aşkı silsen de
Emeklerin, çaban boşa bilsen de
Düşeni uzaktan izlemedin sen!
Üzülme Mervan’ım, eğme başını
Akıtma gözünden damla yaşını
Kabrinin üstüne dikip taşını
Kimsenin yolunu gözlemedin sen...
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 22:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!