Sen ki benim en sevdiğim güllerin gülme sebebi,
Papatyaların yaprağı, ruhumun sahibi.
Hayatımın temeli, yaşam denen o geminin yelkeni.
Bunları sana yazıyorum dünya güzeli,
Ben ki sana sarılmaya korkan, şimdi o kadar çaresiz ki bir gülümsesen dünyalar benim olacak gibi.
Ben ki gülüşündeki güzelliğe kitaplar yazan şimdi o kadar yalnız.
Boş sayfalarda kalan sevgim sonsuzdu,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta