Sen Şiiri - Abid Murat Gül

Sen kavrulurken çölde varamadığım serabım
Leylimi ve nehârımı kuşatan ızdırabım
Sekerâtımda leb'ime değen son katre âbım
Çırılçıplak ruhumu örten ateşten siyâbım

Sen yüzümü sürmeye hasret kaldığım mihrabım
Firkatinden bizarım, bitmedi gitti hesabım
Ey sevgili, gönül hanem yıkık, dökük, harabım
Perperişan kademin altında sefil türabım

Sen zifiri karanlığımı ısıtan mehtabım
Cevr-ü cefan çoğaldıkça artıyor intisabım
Aldıkça alıyor dolsa da keder istiabım
Çetinmiş imtihanın, özlemin tek iktisabım