Sen
Sen ki ateşi söndürmeye çalışan bir karıncaydın,
Sen ki insanlığa umut bana ilhamdın,
Sen ki doğaya nefes bana oksijendin,
Ve yine sen ki doğanın beşinci elementiydin,
Bir türlü tamamlanamayan o sırça köşkümdün;
İçine gömüldükçe küllerine taptığım vahşi ejderhaydın,
Ve sen ki bu kadına tapan tek deliydin,
Ve ben ki seni yola getiren o kutsal tanrıçaydım,
Şimdi ne senler ne benler..
Biz ki çocuğumuza umut yeni nesillere yollanan "Leyla ile Mecnun" duk.
Kayıt Tarihi : 16.6.2017 01:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!