Sen,
Ömrümün en parlak dönemi,
Gözümün bebeğisin.
Aldığım oksijen,
Bakmaya doyamadığım gökyüzümsün.
Uğruna savaşlar verilir,
Bir bakışın koskoca bir devri sona erdirir.
Ellerin ne büyük nimet,
Gözlerine bakınca kopacak sanki kıyamet.
Sen,
En parlak yıldızım,
Bana yol gösteren umut ışığım.
Gökyüzü masmavi,
Dallar yemyeşil,
Sayende artık her mevsim ilkbahar.
Senden önce nerde görsün ömrüm,
Böyle bir bahar?
Her gece seni düşlerim, yatağımda,
En sevdiğin köşeye baktığımda.
Senden uzakta duruyor zaman,
Seni gördüğüm anda adeta bir nehir oluyor zaman.
Saatlerin garezi bize mi sevgilim?
Beraberken hiç durmuyor, hasret giderelim.
Vazgeçmenin mümkün olmayacağı bir gelecek çizdim bize,
Oturacağız hep göz göze.
Hasretimden yazdığım bu kaçıncı dize,
Bir tek sözün getirdi beni dize.
Kayıt Tarihi : 23.9.2025 00:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
