Sen Şiiri - Can Pehlivanoğlu

Dönmezsem eğer geri
Bil ki unutmuşumdur seni,
Ben unuttuysam seni,
Sen zaten hiç olmamışsındır.

Sanma ki güzelsin,
Sanma ki sana muhtacım,
Ben güzel baktığımdandır senin bu havan.
Bil ki seni sevmeyi seçtiğim için yanımdasın şuan,

Nefesim kesilirdi yanında,
Parfümün dokunduğundan.
Senden başkasını görmezdi gözüm,
Çünkü biz tenhalarda dolaşırdık.

Gökkuşağı sekiz renkti,
Yağmurda seninle ıslanırken.
Mavi,sarı,yeşil,turuncu..
Bir de sen vardın

Seninle bi başka gelirdi çayın tadı,
Belki de şekeri fazlaydı.
Hayaller kurardık birlikte sabaha kadar,
Deniz kenarında,bulutların üstünde.
Üç kızımız vardı bazen.

Gecenin ıssız maviliği,
Dondurur iliklerime kadar.
Yıldızların ışığında arardım seni,
Kanayan yaramın tek merhemi.

Rüzgar acıtır oldu tenimi,
Sen gittin gideli.
Görmesem de yüzünü,
Seni söyler martılar.

Kuş sesleriyle uyanırdım her sabah,
Seni fısıldarlardı bana.
Camlarıma duvar ördüm,
Sen gittin gideli.

Suya benzetirdim ya tenini,
Yumuşak,berrak,huzur veren,
Korkar oldum ona dokunmaya.
İtler gibi.

Kaderimle kavga ederdim,
Sen yanımda,sen arkamdayken.
Teslim oldum ölüme,kadere.
Sen gittin gideli.

Yok oldu yağmurun masumiyeti,
Güneş ısıtmıyormuş alında beni,
Elimi tuttuğun gibi.
Rüzgar değilmiş tüylerimi ürperten,
Senin nefesin.

Sen gittin ya şimdi,
Sanma ki yıkıldım,tükendim,
Rüzgar aynı,güneş aynı.
Sen gittin ya onlar yanımda hala.

Sormaz oldum seni çağlayanlara,
Bakmaz oldum yıldızlara,
Hayal kurmak!
Kaderi yaşamak varken o da ne ki!

Günler aynıydı sen varken,
Cuma,salı,perşembe..
Tadını çıkarıyorum pazar gecelerinin.
Sen gittin ya ondan bu s(c) efam.