Sen Şiiri - Harun Ayaydın

Serin bir İlkbahar mevsimi
ve yağmurlar eşliğinde bir nisan sabahı..
yine ‘sen’ hükmediyorsun aklımın her bir zerresine
“nereye baksam ‘sen’ görüyorum
ve nereyi görsem ‘sen’ bakıyor”

ansızın sessiz bir rüzgâr beliriyor yakınımda,
yaprakları ürkütmekten bile çekinir gibi biraz,
yalnız bana esmek istercesine…
biraz menekşe, biraz yasemin, biraz sümbül..
biraz da ‘sen’ getiriyor bana ta uzaklardan
ve İlkbahar karanfili kokunu hissediyorum
sırılsıklam rüzgârlarda…

‘sen’ her tarafta oluyorsun, ben bir tarafta sadece
ağaçların sapsarı kesilmiş yapraklarında,
havada süzülen martıların gözbebeklerinde hatta
ve yağmurun her bir damlasında seni seyrediyorum..
ardından engin deryaların ufkuna ilişiyor gözlerim
ve bir çift ela gözle göz göze geliyorum..
en güzel gözlerle en güzel bakıyorsun yine,
en güzel gözlerle en güzel...

soluk bir Sonbahar mevsimi
ve yağmurlar eşliğinde bir eylül akşamı..
yine ‘sen’ hükmediyorsun aklımın her bir zerresine
“nereye baksam ‘sen’ görüyorum
ve nereyi görsem ‘sen’ bakıyor”