Sen yoktun bir zamanlar...
Bir boşlukta sallanırdım,
Çok çok oyalanırdım;
Uğruna düşünmeye değmeyecek şeylerle...
Uzun zamandır sen varsın...
Biliyorum, çok yüklensem kırılırsın...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreği!
Ben diye …
Çarpan adam..
Kimbilir olduğun yerlerde
Nasıl edalı geçer zaman
Bir sükun halinde
Beni hatırlarsan
Kimseye kızma!
Hasretimle olsun kavgan…
Senin varlığın benim yokluğum değilmi?
Sensizlikle bensizliği barıştıran…
Aşkı!
Ben diye..
Bilen adam…
Unutmaki
Olmadığın buralarda
Yokluğun an be an…
Masumiyetimi ağlatıyor durmadan! !..........ah ahhhhhhhh...AŞK işteee ....
yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta