Kendin beyaz kâğıt, gözlerin kömür
Yakarsın insanı, kavurursun sen.
Böylesi yanmaya dayanmaz ömür,
Toprağı üstüme devirirsin sen.
Dudağından şeker, şerbet akıyor
Kara gözlerinde şimşek çakıyor.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




çok güzel şiirleriniz var ne kadar güzel yazmışsınız
elinizden dökülen kafiyelerle ne kadar hoşsunuz
ilhamınızı nerden alıyorsunuz?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta