Sen... Şiiri - Tevfik Bardakçı

Sen kızılca kıyamet koparan
toz bulutusun
usulcacık oturan
kedi misali,
patimi pençemi belli belirsiz
izler taşıyan
sökükçe köşe minderinde....

SEN…
Yılkı atlarının amansız koşusu
Lavın eriği,külün avuç içinden uçuşu
Rüzgarın kulaklarda uğuldayışı
Gün dönümünden batımına uzanan
Ve hergün ısrarla söylenen...ama...
Kime ait ve adı belli olmayan
Anlamsızca mırıldanan bir melodisin
Dudaklarımda...

SEN….
Yitik zamanlalrın geri dönüşü...
Gerçek olamayacak kadar
Güzel olan,,,,
Buna içerleyip yalanlarla kendimi kandırırken
Her sabah bu defa bitti dediğimde kendime...
Sokağa çıkar çıkmaz
Gerçeğini yüzüme çarpan
Soğuk havanın tokadısın...
Yüzümde hiç geçmeyen el izin...

VE SEN…..
Su..sun
Akmayan
Damlamayan
İçilmeyen
Kanımda dolaşan
Yapraktaki tek damla
ÇİĞ TANESİSİN

SEN….BİLMİYORUM.SENSİN İŞTE