Karanlığın içinde mum ışğım!
Kırda papatya,dağda kır çiçeğim
Yağan yağmurda şemsiyem
Fırtına,da sığınağımsın.
Kimsin nerdesin bilmiyorum
Gelirsen aydınlatır ışığın
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




kimsin neredesın demışın son dızelerınde
insan bazen yakınındakını uzağında arar, ya bulur ya bulamaz. an gelır susar cığlıklar etrafında ve sen yanlız degılsındır yıne aslında.
bır gölge gıbi seni takip eder ve tam koparken hayattan tutuverır ellerını sıkıca.
arama onu uzaklarda arama onu dızelerde arama onu dagda kırda bayırda.
o sana okadar yakın ki GÖLGEN KADAR yakınında.... hadı dön bak bi arkana...
sevgıler zenbilci bunlar ışık olur umarım o aradığın ınsanı bulmana....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta