Saçların dağılmış ay yüzlüm
Dağılmış hicran dolu yüzüne
Ve ben, çatık kaşlarından fırlayan ok gibi,
Ve ben, Mecnuna yaklaşan ceylan gibi
Hiç korkmadan yaklaşınca
Heykel gibi senden, bir ses yükselir
Gelme…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta