Hani nerde istanbulun çaresiz, efkarlı sitemli insanları
Ortalığı karanlıklar kaplamış ve sesiz bir uğultu var
gecenin içinde
Rüzgar saçlarıma vurmuş
Deniz dalga dalga esintide
Ya ağaçlar, onlarda hasret kalmış
insan yüzü görmeye
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




istanbulu hiç görmedim fakat şiirinizle sokakları ve insanları hakkında az cok fikir edindim...şiiriniz cok güzel gercekten ama -affınıza sıgınarak- iyi bir uyak örgüsüyle şiiriniz daha akıcı olabilirdi diye düşünüyorum...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta