Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
ya bir çığlıksa yaşam uzun uzadıya bitmeyen ,sen içimde yenilmeyen dost,şairin gözleri bu kadar büyük mü ki kendini parçalar hüzün dehlizlerinde, çarpa çarpa ruhuna cenneti bulur bedenin...TURNA vE SULAR
Bazen, sevmek öfkeyle başlar. Bir insanı sevmek de, hayatı sevmek de... insana öfkeni kustuğunda vereceği yanıtla öfkenin yersiz olduğunu anlarsın, ama hayata öfkeni kustuğunda...
Keşke yapmasaydın be deli çocuk.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta